Karins Keuken

Dat vlees en groene groenten veel ijzer bevatten, weten al veel mensen. Maar weet je dat gedroogde abrikozen ook een goede bron van ijzer zijn? Als je te weinig ijzer binnen krijgt, kan je je vermoeid voelen en ben je meer gevoeliger voor infecties. Vier gedroogde abrikozen (ca. 30 gram) bevatten 1,5 mg ijzer; voor de speculaas-abrikozencakejes gebruik je er twintig. Wat een lekkere manier om meer energie te krijgen.

De abrikoos is een steenvrucht die vroeger alleen groeide in Noordoost-China, tegen de Russische grens. De Romeinen introduceerden de vrucht in Europa. Tegenwoordig groeien veel abrikozen in Hongarije, Italië en Spanje. Ook in Nederland groeien abrikozen, maar de bomen geven in ons klimaat niet altijd vrucht.

Topleverancier van gedroogde abrikozen en abrikozenpitten is Turkije. Abrikozen zijn kwetsbare vruchten die zo min mogelijk vervoerd moeten worden. In Turkije worden ze daarom meteen in de zon gedroogd.

Kleur

Soms worden gedroogde abrikozen gezwaveld om het bètacaroteen, de vitamine C en de smaak te behouden. Deze gedroogde abrikozen zijn dan ook oranje van kleur. In de biologische keuken is het gebruikelijk ongezwavelde abrikozen te gebruiken. Deze hebben een lichtbruine kleur, omdat ze minder bètacaroteen bevatten. Beide soorten gedroogde abrikozen kunnen op dezelfde manier gebruikt worden.

Eettips

• In cake of kruidkoek, al dan niet geweld in heet water of likeur
• Door muesli of studentenhaver
• In sauzen of stoofgerechten bij vlees of gevogelte

Vruchtenspread (uit: Voedsel als medicijn)

1. Doe 250 gram abrikozen in een pan en overgiet ze met appelsap op wit druivensap.
2. Kook ze op laag vuur tot ze zacht zijn.
3. Pureer alles tot een smeuige vruchtenspread

Fruitgums (uit: Happy Days met the Naked Chef)

1. Pureer 500 gram gedroogde abrikozen in een keukenmachine.
2. Bekleed een bakplaat met bakpapier en spreid puree met een paletmes uit tot een dunne laag (0,5 cm).
3. Laat het fruit een hele nacht drogen in een oven op 70 graden.
4. Controleer of het fruit nog zacht is maar stevig aanvoelt (zoals een winegum) en snijd het in allerlei vormpjes.

Pikante abrikozen (uit: Wonderfoods)

1. Breng 200 gram gedroogde abrikozen in een steelpan aan de kook met 200 ml water, 100 ml appelsap, 3 stuks steranijs en 10 kardemompeulen.
2. Laat het geheel 1 uur zachtjes doorkoken met het deksel op de pan.
3. Laat daarna eventueel inkoken met het deksel van de pan.
4. Serveer met yoghurt of een bolletje vanille-ijs.

Staat jouw succesrecept met gedroogde abrikozen hier nog niet bij? Voeg het hieronder in een reactie toe.

Bronnen:

Voedsel als medicijn. Reader’s Digest, Amsterdam/Brussel, 2006
Over eten & koken - wetenschap en cultuur in de keuken. Auteur: Harold McGee. Nieuw Amsterdam Uitgevers, Amsterdam, 2006
Happy Days met the Naked Chef. Auteur: Jamie Oliver. Kosmos Uitgevers, Utrecht/Antwerpen, 2008
Wonderfoods. Auteur: Natalie Savona. Tirion Uitgevers, Baarn, 2006
Wikipedia: http://nl.wikipedia.org/wiki/Abrikozen

Tekst en foto gemaakt voor Haver op je bord

De Sint heeft ons land alweer bijna verlaten, maar waarschijnlijk hebben we nog veel speculaaskruiden in huis liggen. Samen met gedroogde abrikozen kunnen we daar een feestelijk en verwarmend cakeje van maken. Wat mij betreft ook geschikt na 5 december…

Benodigdheden

Voor 15 cakejes

20 gedroogde abrikozen
ca. 1,25 dl likeur of water
150 gram zachte boter
150 gram rapadura (ook bekend als oersuiker of sucanat)
1 flinke snuf vanillepoeder of 1 zakje vanillesuiker
2 grote eieren
150 gram spelt- of tarwebloem plus een beetje extra
1,5 tl bakpoeder
1 el speculaaskruiden
ca. 2 el melk

15 papieren cakevormpjes

Bereidingswijze

1. Leg de gedroogde abrikozen in een kom en schenk de likeur of het water erover. Laat een paar uur wellen.
2. Laat de abrikozen uitlekken in een vergiet of op een bord bedekt met keukenpapier.
3. Snijdt de abrikozen in stukjes en bestuif ze met een eetlepel bloem. Zet apart tot gebruik.
4. Verwarm de oven voor op 160 graden.
5. Mix de boter met rapadura en vanillepoeder tot een romige, luchtige massa.
6. Klop een ei los en voeg dit toe aan het mengsel. Mix tot het ei helemaal is opgenomen door het mengsel.
7. Herhaal deze stap met het tweede ei.
8. Zeef de bloem met het bakpoeder en de speculaaskruiden over het mengsel.
9. Mix tot een glad beslag en voeg in gedeelten zoveel melk toe tot het beslag druppelachtig wordt.
10. Spatel nu snel de abrikozen door het beslag.
11. Vul de cakevormpjes tot maximaal 3/4 met het beslag.
12. Bak de cakejes in 25 tot 30 minuten in de oven. Controleer of de cakejes gaar zijn door een breipen of sateprikker in de cakejes te prikken. Komt deze er droog uit, dan zijn ze gaar.

Variaties

In de meeste cakerecepten kun je de boter ook vervangen door milde olijfolie. Ga dan uit van het volume van de 2 eieren en voeg hetzelfde volume aan rapadura, olie en bloem toe. Omdat het beslag dan wat dunner is, kun je de abrikozenstukjes beter over de gevulde cakevormpjes verdelen.

Tekst en recept geschreven voor Haver op je bord
Fotografie: Arjan Hamberg
Aankleding: Grön Anna serveerschaal en gebaksbordjes, Rörstrand kan, Swedish grace mokken (Kunst van Genieten), overig privébezit.

Afgelopen woensdag kocht ik het eerste nummer van het splinternieuwe tijdschrift Foodies. Alhoewel nieuw, via koken.blog.nl kwam ik erachter dat het een voortzetting is van Appetito. Je zou haast denken dat die verandering iets beter voorbereid had moeten worden, want de website van het nieuwe tijdschrift doet het nog (steeds) niet.

Maar goed, laten we het hebben over het tijdschrift zelf. Daarvan ben ik op de eerste pagina’s wel gecharmeerd. Het persoonlijke en enthousiaste voorwoord maakt me nieuwsgierig naar de rest.

De eerste reportage bevat recepten voor een à la carte drie-gangen kerstmenu. Zowel de recepten (ravioli van hazenbout met pruimensaus, cannelloni van groene kool en truffeltaart met frambozen en mascarpone) als de presentatie (”Kerstgedachte: make tarte tatin, not war!” bij de mooie foto van de tarte tatin met peer) spreken me wel aan. Ook de reportage over Londen is wel interessant, al gaat het soms wel een beetje van de hak op de tak.

De serie ‘Fastfood, maar dan gezonder’ is wat mij betreft het keerpunt. Deze reportage bevat drie recepten met een minimale bereidingstijd van 45 minuten. Voor mij is dat de ‘normale’ tijd die ik nodig heb om - tussen alle andere bezigheden door - eten voor mijn gezin klaar te maken. En een heel uur om fish & chips te maken, dat wordt al bijna slowflood.

Daarna volgt nog een aantal reportages en series met recepten. Een aantal gerechten zien er wel leuk uit, maar maken me niet meteen enthousiast om in de keuken te gaan staan. De reclames voor de uitgever (paginagroot met zwarte achtergrond) vind ik opvallend aanwezig. Om over de vijf (!) pagina’s van Boretti nog maar te zwijgen.

Mijn idee? Over een paar maanden nog eens een los nummer proberen, als het dan niet weer een nieuwe naam heeft natuurlijk.

Eerder deze maand schreef ik al over de Zweedse kookboeken die ik tijdens mijn laatste bezoek aan Zweden had gekocht. Daar heb ik al aardig wat in gebladerd, maar eruit gekookt heb ik nog niet, in ieder geval niet blog-waardig. Mijn Zweeds gaat ondertussen wel vooruit en ik heb ook wel een aantal leuke recepten gezien.

Met de koop van Het Scandinavisch Kookboek, geschreven door de Deense Trina Hahnemann en in het Nederlands uitgegeven bij Fontaine uitgevers, werd het nog makkelijker om Zweeds te koken. Het boek bevat recepten uit de Deense, Zweedse en Noorse keuken, beschreven voor niet-Scandinavische thuiskoks. De mooie landschapsfoto’s zorgen meteen voor wat Scandinavië promotie.

Het eerste recept dat ik gekookt heb, is kapiteinsstoofschotel, sjömansbiff in het Zweeds. Het is een pittige stoofpot van rundvlees en aardappelen die gegeten wordt met zoetzure bieten, brood en grove mosterd. In plaats daarvan maakte ik bietensalade (maar dan zonder zalm en pasta) en roerde ik een eetlepel grove mosterd door de stoofpot.

Een ding is me duidelijk: kapiteinsstoofpot is niet fotogeniek. Stel je een bord (wat nattige) aardappelpuree voor met stukjes draadjesvlees erin. De smaak is echter geweldig: lekker kruidig, romig, pittig. Je wordt er bovendien heerlijk warm van en dat is ook belangrijk.

Sjömansbiff staat ook in mijn Zweedse basiskookboek. Of dat recept erg goed is, vraag ik me af: het vlees hoeft maar 45 minuten te sudderen. De meeste rundvleesstoofschotels die ik ken, gaan uit van gemiddeld 2,5 uur sudderen, behalve als je magere runderreepjes gebruikt. Bovendien schrijft dat recept ook een bouillonblokje voor, terwijl het recept van Hahnemann de pit ontleent aan een eetlepel hele peperkorrels (ik nam zwarte; die zie je makkelijk zitten) en laurierblaadjes.

Kortom, het recept uit Het Scandinavisch Kookboek is het beste uitgangspunt om kapiteinsstoofpot te maken.

Lees verder… »

Het lijkt wel winter. Dat zie ik niet alleen buiten maar ook in de statistieken van mijn website. Deze pagina’s bekeken jullie de afgelopen drie dagen het meest:

Dat de twee berichten over brood het meest bekeken zijn, dat is niets bijzonders. Sinds gisteren heeft boeuf bourguignon zich ook in de top 5 genesteld. Speculaas en speculaaskruiden hadden de top al een paar dagen eerder bereikt.

Ik heb vandaag mijn geplande menu veranderd, van gewokte noedels in (hart)verwarmende risotto. Na een uurtje sneeuwballen gooien met mijn jongens had ik daar wel zin in. Het werd tomatenrisotto maar dit keer met groentebouillon. Erbij aten we gesmoorde wortels, uien en prei. Ik had geen parmezaanse kaas meer, dus daarom roerde ik wat mini-blokjes belegen kaas erdoor. Omdat we vandaag al genoeg vlees(waren) en kaas hadden gegeten, aten we vanavond vegetarisch.

Vanavond maak ik nog even speculaasdeeg, zodat onze trommel morgen ook weer vol zit met heerlijke speculaasjes. Hopelijk heb ik dan ook nog tijd om een heerlijke kruidkoek te maken, zodat die goed op smaak is als de speculaas op is.